11-02-09

HET LEVEN.

IN DE SCHADUW VAN MIJN LEVEN,

ZIE IK DE DINGEN DIE KONDEN ZIJN.

DE WERKELIJKHEID LEERT ONS TE LIEGEN.

HET GRAStaschake les 155. IS ALTIJD GROENEN,

ELDERS,

DE REGEN DROGER.

DE IN MIJN DENKBEELDIGE WERELD,

ZIE IK HET MOOIE VAN HET LEVEN,

DE ZON DIE ALTIJD SCHIJNT,

EEN WERELD VOL VREDE.




patrick stevens.

08:31 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.