11-03-09

HET LICHT VAN DE DUISTERNIS.

IN DE DUISTERNIS VAN HET LICHT VOEL IK DE PIJN,taschake les 169 (2)

DE PIJN DIE MIJ ACHTERVOLGT NAAR HET NIRWANA,

IK PROBEER DE STERREN TE LATEN SCHIJNEN,

SCHIJNEN IN DE DUISTERNIS,

DE WOLKEN VOORBIJ.

IK LAAT ME ZWEVEN DOOR HET HEELAL IN DE TIJD,

ZWEVEN OM OOIT TERUG TE KOMEN.

 

patrick stevens

10:23 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.