23-03-09

WIJ TWEE.

LAAT HET GRAS MAAR GROEIEN,

LAAT DE PLANTEN ZICH ONTPOPPEN,

LAAT DE ROZEN BLINKEN,taschake les 141

BLINKEN IN DE SCHADUW VAN JE HART.

LAAT JE HART KLOPPEN ALS NOOIT VOORDIEN,

LAAT HET ONZE LIEFDE PROEVEN,

ONZE LIEFDE ZIJN!

WIJ TWEE,...EEN. 

 

patrick stevens 

08:32 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.