21-05-09

DE BOOM.

LAAT ONZE LIEFDE GROEIEN ZOALS EEN BOOM,

KLEIN, EN ELK JAAR EEN STUKJE GROTER,

HIJ VERLIEST ZIJN BLADEREN IN DE WINtaschake les 149TER,

MAAR IN DE ZOMER ZIJN ZE ER WEER,

ONZE LIEFDE ZIJN UPS EN OOK ZIJN DOWNS,

WINTER EN ZOMER,

MAAR UITEINDELIJK STAAT DAAR EEN BOOM,

GEWORTELD IN DE GROND,

ZO STERK ALS ONZE LIEFDE.

 

patrick stevens.

10:34 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.