15-06-09

HET LICHT IN DE DUISTERNIS.

IK VOEL HET LICHT DAT OP MIJN HUID NEERDAALT,

IK VOEL DE WIND DAT VOORBIJ KOMT,

HET IS DE STEM VAN DE ZON.

IK VOEL DE GRASSPRIETEN,

DIE MIJ EEN HEEL VERHAAL VERTELLEN.taschake les 166

WAT, OF WIE BEN IK,

EN WAT MOET IK DOEN? IK KIJK NAAR DE MAAN,

DIE BRENGT MIJ WEER RAAD! 

IK BEN, IK BEN WIE IK BEN.

 

patrick stevens. 

08:26 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

mooi! belangrijk om gewoon te zijn wie je bent

Gepost door: fotorantje | 15-06-09

De commentaren zijn gesloten.