27-06-09

DE PIJN.

DE PIJN IS NIET MEER TE HARDEN,

IK GEEF HET OP,

GEEN DAG, GEEN UUR, GEEN MINUUT ZONDER PIJN.

WAAROM IS HET GRAS ZO GROEN,

DE HEMEL IS BLAUW,

MIJN LEVEN IS ZWART,taschake les 171 (4)

DE VOGELTJES FLUITEN,

MAAR DAT HOOR IK NIET MEER,

GEEF ME TOCH DIE KANS,

EVEN ZONDER PIJN

WAT MOET DAT ZALIG ZIJN! 

 

 

patrick stevens. 

10:03 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

mensen zonder pijn beseffen jammer genoeg niet hoe zalig het is om pijnloos te leven.
alles kunnen doen wat je wil zonder enige hindernis van lichaam en geest.
maar pas dan bemerk je de kleine dingen die zoveel groter zijn dan al het avontuur.

Probeer te genieten van de natuur, die kan je zoveel innerlijke rust brengen
de vogeltjes die fluiten hoor je des te meer.
de kleinste bloemekes zijn een waar genot om te aanschouwen.

veel sterkte!

Gepost door: fotorantje | 29-06-09

De commentaren zijn gesloten.