21-07-09

HET KIND IN MIJ.

WAAR IS HET KIND IN MIJ?

IK BEN NOOIT 'KIND' GEWEEST,

ALLEEN ELLENDE GEKEND,

WIST NIET WAT LIEFDE WAS,

GENEGENHEID, EEN KNUFFEL,

DAT ZAT ER BIJ MIJ NIET IN, VEEL TE VLUG MOETEN VOLWASSEN WORDEN,

ONZE KINDEREN ZIJN 'KIND',

ZIJ WETEN WAT LIEFDE IS!

ZIJ KRIJGEN GENEGENHEID, EEN KNUFFtaschake 132 11.06.07..11.13.31EL,

ZIJ GEVEN MIJ HET 'KIND' ZIJN TERUG.

VEEL TE LAAT MAAR ONTZETTEND LEUK,

IK BEN GELUKKIG DAT IK NU 'KIND' MAG ZIJN.

LAAT MIJ NU,

NIET MEER VOLWASSEN WORDEN!

 

 

patrick stevens.

10:50 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.