21-08-09

OP WEG NAAR.

DE WEG NAAR DE BERG IS NOG VER,

DE WOESTIJN HEEFT GEEN MEEDELIJ,

AL LOPEND OP MIJN KAPOTTE BLOTE VOETEN,

WIL IK BIJ JOU ZIJN,

IK TROTSEER WIND, REGEN EN ONWEER,

GEWOON OM BIJ JOU TE ZIJN,taschake 175 ik geef je een roosje

DE STENEN TEL IK NIET MEER,

DE AFSTAND BEN IK VERGETEN,

IK WEET,

ACHTER DIE BERG,

MIJN ONVOORWAARDELIJKE LIEFDE! 





patrick stevens.

08:41 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.