04-09-09

PAPA.

PAPA,

WAAROM LIET JIJ MIJ NIET TOE,

JOUW WERELD VAN EENZAAMHEID,

JOUW WERELD VAN VERDRIET,

JOUW WERELD VAN VEEL PIJN,

WAAROM KON JIJ TOCH NIET ZEGGEN:

DE BLOEMEN ZIJN MOOI,

HET GRAS IS GROEN,

IK HOU VAN JOU.

IK HEB GEWACHT,

MAAR JOUW TREIN KWAM TE LAAT,

IK BLEEF ACHTER,taschake 183 bee wesp

MET MIJN EENZAAMHEID,

MIJN VERDRIET,

MIJN PIJN.

PAPA, IK HEB JE LIEF!





patrick stevens

08:53 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.