11-09-09

HET DONKERE VAN DE NACHT.

HET DONKERE VAN DE MAAN, GEEFT ME LICHT,

HET LICHT DAT DOOR DE BOMEN MIJ BEGELEID,

WAAR KAN IK VINDEN WAT IK ZOEK,

WAAR KAN IK ZOEKEN WAT IK ZO GRAAG VIND.

DE BOMEN ZULLEN MIJ BEGELEIDEN MET HET VALLEN VAN DE BLADEREN.

DE STILTE VAN DE NACHT GEEFT MIJ DIE KRACHT,taschake 189

DE KRACHT DIE IK NODIG HEEFT OM TE ZOEKEN,

DE WOLVEN BEGELEIDEN MIJN TOCHT DOOR DE

STILLE NATUUR.

IEDEREEN IS ER,

EN TOCH MIS IK IETS,

HET IS DATGENE MIJN LEVEN 'LEVEN MAAKT'. 


patrick stevens.

08:13 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.