22-09-09

SAMEN.

LAAT DE BLOEMEN GROEIEN, ZOALS HET GRAS ADEMT.

LAAT ONZE LIEFDE ZIJN, ZOALS DE ZON EN DE MAAN.

LATEN WE DE BERG MET PROBLEMEN, ZIEN ALS DUIZENDEN STUKJES STENEN.

WE KUNNEN ZE EEN VOOR EEN WEGNEMEN,

WE ZULLEN TERUG KUNNEN ADEMEN,

PROEVEN VAN GELUK,

TERUG WEER 'LEVEN',taschake 207

GELUKKIG ZIJN MET WAT WE HEBBEN!

LATEN WE DE ZON EN DE MAAN BEDANKEN,

LATEN WE LEVEN ZOALS EEN BOS MET BOMEN,

WIJ EN ONZE KINDEREN,

SAMEN GROOT WORDEN,

VAN ELKAAR LEREN,

MET ELKAAR GENIETEN VAN DE HEERLIJKE LUCHT,

SAMEN! 



patrick stevens.


 

08:08 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.