24-09-09

DROMEN.

IK VOEL ME ALS EEN BOS ZONDER BOMEN,

EEN ZEE ZONDER WATER,

DE GRASSPRIETEN LEVEN MET ME MEE,

IK ZOEK MIJN TOEVLUCHT BIJ DE BLOEMEN,

DE MENSEN KAN JE NIET VERTROUWEN,taschake 204

ZE STELEN AL JE ENERGIE DIE JE BEZIT,

ER BLIJFT NIETS MEER OVER, 'OM HOUDEN VAN',

IK PUT HET WEINIGE UIT MIJN DROMEN,

MAAR DROMEN ZIJN MAAR DROMEN,

ZAL IK HET OOIT VINDEN? 



patrick stevens.

07:55 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.