26-09-09

AFSCHEID.

IK WIL,...

IK WIL WEG VAN DE PIJN,

WEG VAN DATGENE ME ZIEK MAAKT.

WEG VAN DE MENSEN DIE IK ONGELUKKIG MAAK,

MIJN PIJN,...

DE DUIVEL IN MIJN LICHAAM.

DOOD BEN IK AL!

DOOD VAN PIJN!

MIJN LICHAAM IS ER NOG,...

VOOR MIJN DIERBARE.

MIJN KINDEREN,... taschake 185

DE ZUURSTOF VAN MIJN BESTAAN,

KON IK DIE KRAAN MAAR DICHT DRAAIEN!

WEG VAN ALLE ZORGEN,

WEG VAN ALLE PIJN!

WEG ALS EEN LAFAARD,

VLUCHTEND IN DE NACHT!





patrick stevens

11:23 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.