05-10-09

ELKE DAG WEER.

DE LUCHT DIE IK ADEM,

ELKE DAG WEER,  

24 OP 24 UUR,

HET GEEFT MIJ DE KRACHT OM VERDER TE GAAN,

NIET OM TE BLIJVEN STILSTAAN,

HET LICHT GEEFT MIJ DE KRACHT,taschake 199

OM TE ZIEN, AL HET MOOIE HIER OP AARD,

MAAR OOK HET SLECHTE,

SOMS WOU IK DAT IK BLIND WAS,

IK ZOU NIET MEER LIJDEN, HOE DE MENSEN KUNNEN ZIJN,

MAAR HET IS MIJN ADEM DIE MIJ IN LEVEN HOUDT!

 

 


patrick stevens.


08:17 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.