11-10-09

LAAT MIJN LIEFDE BIJ JOU!.

LAAT DE WIND MIJN WOORDEN NIET WEGVLIEGEN,

ZE ZIJN TE KOSTBAAR,

LAAT MIJN LACH JOU NIET ONTGAAN,

HET BEVESTIGT MIJN LIEFDE VOOR JOU.

KIJK ME AAN,

MIJN PIJN DOORHEEN,

EN JE ZULT ZIEN DAT IK NOG ZOVEEL WOORDEN HEB VOOR JOU!

IK KAN ZE ALLEEN NIET ALLEMAAL NEERPENNEN!

AL ZOU IK WEL WILLEN,

MIJN PIJN IS DE SPELBREKER,

LAAT DE ZON NIET VERDWIJNEN DOOR DE WOLKEN,

HET IS NU TOCH HELDER.

IK ZOU WILLEN SPRINGEN VAN GELUK,

ROEPEN VAN BLIJDSCHAP.

HET GELUK DAT JIJ ME GEEFT,

DE LIEFDE DIE IK SMAAK,

IK ZOU NIET ZONDER KUNNEN,taschake 129

GA NOOIT VAN ME HEEN,

LAAT ME NOOIT IN DE STEEK,

IK ZOU HET NIET OVERLEVEN,

ZOALS EEN BLOEM VERWELKT DOOR DE ZON.

LAAT MIJN LIEFDE BIJ JOU!





patrick stevens

10:59 Gepost door patrick stevens in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.